Loes Wilschut-Hinloopen

15 maart 1941 - 7 januari 2026

We hebben Loesje in liefde moeten loslaten.

Warm, positief en nuchter ging ze door het leven,

altijd gericht op de mens tegenover haar.

Wie bij haar was, voelde ruimte om zichzelf te zijn.

We missen haar en zijn intens verdrietig.

Laat een bericht achter Steek een kaars aan Plaats een Boeket Volg online uitvaartdienst
Jan en Tonie van Veen 2026-01-16 15:27:00

Het was ‘n mooie dienst.

Veel zegen!

Ron en Yvonne 2026-01-16 12:18:23

Lieve Mariska en Andries ,

Gecondoleerd met het grote verlies van Loes . We kunnen helaas niet aanwezig zijn ,we zijn in Loes haar gewilde plekje Armacao de Pera en denken hier vaak aan haar , Leuke herinneringen.Lieve groet Ron en Yvonne

Jacqueline Rood 2026-01-14 17:34:58

Heel veel sterkte gewenst met het overlijden van Loes. Ik heb haar jarenlang met plezier mogen behandelen, het was altijd gezellig.

Ze zal zeker gemist worden,


Jacqueline Rood, pedicure

Jan Hinloopen 2026-01-14 16:06:54

Dag Mariska en Andries,


Gecondoleerd met het overlijden van Loes. Veel sterkte met het verwerken van dit verlies van jouw moeder en jouw echtgenote. ik wens jullie een prachtig afscheid toe op 16 januari, passend bij zoals jullie je Loes herinneren.


Veel sterkte!


Jan Hinloopen uit Epe

Jeroen Puik 2026-01-10 22:49:19

Lieve Mariska en Andries,


wat een verdrietig nieuws zag ik in de kerkbrief van de ruïnekerk staan. Een kerk die een bijzondere plek innam bij Loes. Een plek die zij deelde met Riet.


Hoe fijn waren de maandagen dat Loes bij Riet een ijsje kwam brengen. In de tijd na het overlijden van Frits. Hoe klein het gebaar misschien lijkt, hoe groot het doorzettingsvermogen van Loes was om trouw elke week langs te komen. Weer of weer. Riet vond dit heel erg fijn.

Hoe leuk vond ik het om bij die momenten te zijn. De gulle en warme lach van Loes en altijd welgemeende interesse.


Riet kan jammer genoeg niet naar het afscheid komen. Haar lichamelijke en geestelijke gesteldheid laten een dergelijk lange reis niet toe.

Ik wens jullie heel veel kracht en sterkte toe deze komende dagen. Alles naar het laatste afscheid toe. En daarna om het een plek te geven met de mooie herinneringen aan Loes.

Jeroen Puik 2026-01-10 22:49:19

Lieve Mariska en Andries,


wat een verdrietig nieuws zag ik in de kerkbrief van de ruïnekerk staan. Een kerk die een bijzondere plek innam bij Loes. Een plek die zij deelde met Riet.


Hoe fijn waren de maandagen dat Loes bij Riet een ijsje kwam brengen. In de tijd na het overlijden van Frits. Hoe klein het gebaar misschien lijkt, hoe groot het doorzettingsvermogen van Loes was om trouw elke week langs te komen. Weer of weer. Riet vond dit heel erg fijn.

Hoe leuk vond ik het om bij die momenten te zijn. De gulle en warme lach van Loes en altijd welgemeende interesse.


Riet kan jammer genoeg niet naar het afscheid komen. Haar lichamelijke en geestelijke gesteldheid laten een dergelijk lange reis niet toe.

Ik wens jullie heel veel kracht en sterkte toe deze komende dagen. Alles naar het laatste afscheid toe. En daarna om het een plek te geven met de mooie herinneringen aan Loes.